Defensie staat in brand: “Jarenlange besparingen eisen hun tol”

26/04/2021, 08:00
Soldaat
© Reporters
Shares863

De brand op het militair schietterrein in Brecht maakt pijnlijk duidelijk wat militairen al langer van de daken schreeuwen: de besparingen op Defensie eisen letterlijk hun tol.

De afgelopen dagen ging na een schietoefening 500 hectare natuur in de vlammen op. De brandweerwagen die normaal voor de bewaking zorgt, was op onderhoud, en zelfs als hij er was geweest dan was er niemand om ermee te werken. De twee laatste soldaten die dat mochten, gingen vijf jaar geleden met pensioen. Bij de bluswerken moest uiteindelijk zelfs de hulp van Nederlandse Chinook-helikopters worden ingeroepen, omdat onze eigen NH90’s voor troepentransport aan de grond staan wegens te duur om mee te vliegen. Bovendien werden de bluswaterzaken voor de legerhelikopters nooit aangekocht wegens gebrek aan financiële middelen, zo meldt de krant Het Laatste Nieuws.

Het is in ons land bon ton om schamper te doen over de staat van het leger – Xavier Waterslaeghers is nooit veraf – maar als een defensie-apparaat een gevaar wordt voor de eigen bevolking, dan wordt het toch echt wel tijd om over die clichés heen te stappen. De vorige en huidige regeringen investeren opnieuw, maar het blijft een druppel op een hete plaat. Na Luxemburg stopt geen enkel ander land in de NAVO minder geld in Defensie dan het onze. Dat is een gemakkelijke keuze, omdat de gevolgen meestal onder de radar blijven. Gevechtseenheden op halve sterkte zijn minder zichtbaar dan de rookpluim van een heidebrand. Maar de verwaarlozing van onze Defensie is daarom niet minder gevaarlijk.

Sinds 1989 leeft Europa op een vredesdividend. In die dertig jaar tijd zijn de tektonische platen van de wereldpolitiek grondig verschoven.

Rusland ligt niet langer in de touwen. De troepenopbouw van de afgelopen weken aan de Oekraïense grens schudde Europa wakker. Het doembeeld van een invasie van het Westen is overdreven; Poetin heeft er de middelen niet voor en ook geen belang bij een openlijk conflict. Maar hij heeft wel goed begrepen dat een militair apparaat een cruciale machtsfactor is op het internationale toneel. Wie de spierballen niet kan laten rollen, staat altijd in de hoek.

De komende jaren belooft de wereld er niet veiliger op te worden. Transformaties van het ene tijdperk naar het andere zijn altijd de gevaarlijkste gebleken. Het is op die scharnierpunten, waarop grootmachten elkaar aflossen, dat het risico op conflicten het grootst is.

We mogen hopen dat China en de VS de wereldorde vreedzaam willen hertekenen. Garanties zijn er niet. Wat als bijvoorbeeld Taiwan straks in het vizier van Peking komt? Een eiland dat de VS koste wat het kost uit de Chinese invloedssfeer willen houden? De kans dat de NAVO, en dus ook ons land, in zo’n conflict betrokken raakt is niet gering. Op anderen rekenen om de brand te blussen, zal dan niet meer kunnen.