Para's herdenken 32 collega's die in Duitsland verongelukten bij vliegtuigcrash

26.06.2019 0 734

Monument te Schaffen voor de verongelukte paras in Detmold

Het is vandaag een trieste dag voor het regiment paracommando. Op 26 juni 1963 werd boven de Duitse stad Detmold een C-119 geraakt door een Engelse mortier. Bij het incident verloren 32 para’s, een congolese leerling onderrichter en de volledige vliegtuigbemanning het leven.

De 13de compagnie van het 1ste Para uit Diest nam die dag deel aan de oefening “Lance one” in het Duitse Geseke. Ze wilden een dropping doen in het kader van die Nato-oefening maar die werd afgeblazen omdat het weer te slecht was. De 4 vliegtuigen keerden terug naar een nabijgelegen vliegveld van Guttersloh. Daar moesten ze wachten op betere weersomstandigheden. Engelse troepen die in de buurt oefenden hadden een paar mortieren op overschot en ze besloten om die af te vuren. Een van de mortieren raakte een C-119 vol op de vleugel. Daar zitten de brandstoftanks van het toestel waardoor het meteen in brand vloog.

Edmond Chabot verricht heldendaad
Een van de instructeurs aan boord van het geraakte toestel, Edmond Chabot, heeft nog geprobeerd om de para’s uit het vliegtuig te laten springen. Hij heeft zo het leven van 9 militairen kunnen redden. Zelf bleef hij in de crash. Chabot kreeg postuum de hoogste Belgische decoratie.

Marc Crabs overleefde de crash
Een van de negen overlevenden was Marc Crabs. Hij zat achteraan aan stuurboord in het toestel. Dat was de kant waar de mortier insloeg. Crabs zat echter vlak bij de deur die dispatcher Chabot kon openen. Dat was meteen zijn redding. Crabs komt nog ieder jaar naar de nieuwjaarsreceptie van Keep The Spirit Alive, de vereniging die de geest van de para’s blijvend met Diest verbindt.

Kolonel Walter Mertens terug gestuurd voor slachtofferherkenning
Voor kolonel op rust Walter Mertens uit Scherpenheuvel-Zichem blijft Detmold een pijnlijke herinnering. Hij had als enige de lijsten van de bezetting van de vliegtuigen. Onmiddellijk na de landing in Melsbroek moest hij samen met bataljonscommandant Minne terugvliegen om de slachtoffers te identificeren. ‘Ik kon niet eens mijn hoogzwangere echtgenote verwittigen’, zegt hij. ‘Zij had inmiddels vernomen dat er een ongeval was gebeurd en omdat ze niets van mij vernam dacht ze dat ik een van de slachtoffers was.”

De meeste slachtoffers van het incident liggen begraven op de begraafplaats naast het vliegveld in Schaffen.